Buscando cousas, asi como sucede normalmente o máis interesante da vida, atopei isto (non ten perdida):
Bucovina:
In the early 18th century the political status of Moldavia underwent changes. In 1711 the Moldavian ruler negotiated a treaty with Czar Peter I of Russia in which Russia guaranteed Moldavia's territorial integrity. Later in 1711 Russia were defeated in a conflict with the Ottomans in Moldavia and the Ottomans appointed Phanariot rulers (Greeks from the Panar district of Istanbul) which curtailed the political autonomy of Moldavia and increased economic obligations to the Ottomans.
In the late 18th century the Austrian Hapsburg and Russian empires had expansionist aims in Europe, first taking Poland in 1772. The peace treaty at the end of the Russo-Turkish war of 1768-74 required Russia to return Bessarabia and withdraw from Moldavia. Austria took advantage of the situation by using the pretext that Pocutsia had once held the northern regions of Moldavia, and following the partitioning of Poland, Pocutsia and Galicia were annexed to Austria. In 1774 Austrian troops took the northern counties of Cernăuti, Câmpulung and Suceava and in 1775 succeeded, with some bribery, to acquire the this of Moldavia from the Ottomans.
At first the lands were known as Austrian Moldavia, but soon was renamed Bukowina or Buchenland which means "Land of Beech Trees" in German, after the beech forests of Cosmin. From 1786 Bucovina was an administrative region of Galicia. In 1849 a degree of autonomy was given to Bucovina which lasted up to 1918 when it was returned to Moldavia. At the end of WW2 the northern half of Bucovina was acquired by Russia and now is part of the Ukraine including a minority Romanian population.
In 1775 the population was 63,700 Romanians, 8,400 Ukrainians, and 3,426 other nationalities. During the Austrian rule Ukrainians from Galicia, Hungarians from Transylvania (now known as Csango) plus Poles and Germans were settled in Bucovina taking the non-Romanian nationalities up to 25%. Most of the Germans, Hungarians and Jews have now returned to their homelands.
Prometo investigar máis, polo de pronto aí queda isto
...xa sabía eu que o dos Festicultores non era de Ghalisia, Ghalisia,...
27 mayo, 2008
16 mayo, 2008
Manu!, manu?... bueno, no contestas... te mando un fax

Poderíamos antropomorfizar a nosa malpocadiña cidade na voz masculina que, no primeiro disco do francés-noria chama e rechama para rematar desesperadiña mandando un fax, a non se sabe que autoridade (se cadra empresarial ou adhoclítica) para reclamar a presenza ou, a lo menos, a voz dun home que fixo posible un dos nosos máis prezados bens: a festa total.
Aquela sala ateigada de xentes boquiabertas, na época na que na Coruña había sitios apestosos e mugrentos onde un podía partir unha cella sen ter que dar explicacións a alguén engarabatado que o trata "de vostede", sufriu os acordes multiinstrumentais dos Mano Negra alá polo 90 e pico. Desde entón os coruñeses máis rabudos queríamos a Manu Chao de novo ao pé da torre. Fomos a Compostela (algúns non fomos porque xa estábamos, é o que ten a vangarda...) e fomos a Lalín. A Vigo, a Vilagarcía,... ata algúns estivemos en Madrid, en Granada ou en Toulousse, Roma ou Verona.
E Manu nada... que se non eran os Testigos de Xehová (mira que lles tiña algo de tirria e vai ti a saber de que carallo era) eran os politiquiños de turno cas súas "aes" e "eles", a mín que a única "ele" que endexamáis me conquistou foi a da miña moza, cando bate palmas co seu arte gaditano e lle digo: eeelleeeee!!, pero nada. Manu que nada.
A xente do T.e.s.m.a. que remataba cas garimbas e Manu nada, a vella tropa do Parrús, esnaquizados moitos pola mala droga (os da boa seguimos en pe, vedes??), as xentes do Toñito veña a tirar e tirar dos fíos, as do Pata, os do Atreu, e nada. Manu que nada.
Pero foi. Ou será (a ver, porque hoxe suspendeuse un dos concertos de Monforte).
Isto non é unha crítica musical nin unha reseña dun concerto posible (para iso preme aquí Isto e un berro de desesperación, dunha cidade que, antropomorfizada en adolescente poshippie pecharía os puños nun calentón de mp3da e cun sorriso de mil demos diría:
Me cago en Diós Manu, que xa vale. Tocas ou que??
Co Pato (manuchaísta profesional) en Chiapas e o Manu (patoísta amateur) na Coruña, hai que ver o que ven pola Malegría.
Etiquetas:
coliseum,
concerto,
corunha,
coruña. radio bemba,
manu chao
Suscribirse a:
Entradas (Atom)